สาขาวิชาเกษตรศาสตร์

-กลุ่มเทคโนโลยีการผลิตพืช

-กลุ่มเทคโนโลยีการผลิตสัตว์

-กลุ่มเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว

-กลุ่มส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร

 

สาขาวิชาเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ

-แขนงวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร

-แขนงวิชาผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและความงาม

กลุ่มเทคโนโลยีการผลิตพืช
               

สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตสระแก้ว จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางทางด้านวิชาการการถ่ายทอดความรู้ และเทคโนโลยีของการผลิตพืช ทั้งทางด้านเทคโนโลยีชีวภาพสรีรวิทยา การปรับปรุงพันธุ์ วิทยาการหลังเก็บเกี่ยว และอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการผลิตพืชให้กับนิสิต ซึ่งในปัจจุบันได้เปิดสอนในระดับปริญญาตรี โดยการศึกษาและวิจัยในสาขาวิชา มุ่งเน้นเพื่อให้นักศึกษาและคณาจารย์ นำความรู้ไปเผยแพร่และอำนวยประโยชน์ แก่ท้องถิ่นและประเทศชาติโดยส่วนรวม 

การเรียนการสอน
มุ่งเสริมสร้างขีดความสามารถของการเรียนการสอน และการวิจัยด้านพืชศาสตร์ที่ทันสมัยใหม่ เพื่อผลิตบัณฑิต ผู้มีคุณธรรมและจริยธรรม ที่มีความรู้ความสามารถอย่างสูงทางด้านวิทยาการเกี่ยวกับพืชไร่ที่มีทักษะ และประสบการณ์ ในด้านการวางแผน และการวิจัยอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อนำพาไปสู่การสร้างเทคโนโลยี เพื่อพัฒนาวิทยาศาสตร์ และระบบการเกษตร อันจะนำไปสู่การพัฒนาระบบการผลิตพืช โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิด มีสิ่งอำนวย ความสะดวก ในด้านการเรียนการสอน และการทำวิจัย ได้แก่ ห้องสมุด ห้องปฏิบัติการวิจัย สำหรับงานทางด้าน พันธุวิศวกรรม การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช สรีรวิทยาการผลิตพืช การวิเคราะห์ธาตุอาหาร และงานทางด้านชีวโมเลกุล เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีแปลงทดลองสำหรับการปฎิบัติงานวิจัยและฝึกทักษะในภาคสนาม

แนวทางการประกอบอาชีพ
   ศึกษาต่อในระดับปริญญาโท เอก ในสาขาทางด้านวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์ ตามสถาบันหรือมหาวิทยาลัยทั้งในและต่างประเทศ  รับราชการ ในส่วนราชการที่เกี่ยวข้องกับทางด้านการเกษตร อาจารย์หรือนักวิจัย ตามสถาบันมหาวิทยาลัยทั้งภาครัฐและเอกชน ประกอบธุรกิจทางด้านการเกษตร เช่น ฟาร์ม สวน ไร่ โรงงาน ฯลฯ หรือเป็นพนักงานบริษัทที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจการเกษตร

 
       
กลุ่มเทคโนโลยีการผลิตสัตว์
ปัจจุบันประเทศไทยได้มีการศึกษาและพัฒนาเทคโนโลยีมาใช้ในอุตสาหกรรมการเลี้ยงสัตว์ เพื่อเพิ่มผลผลิต ลดต้นทุนการผลิตในการทำปศุสัตว์(Livestock) เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคภายในประเทศ และภายนอกประเทศโดยการส่งออกผลผลิตและผลิตภัณฑ์ทางด้านสัตว์ ซึ่งนำรายได้เข้าสู่ประเทศเป็นจำนวนมาก  เทคโนโลยีที่นำมาใช้ในการคัดเลือกและปรับปรุงพันธุ์เพื่อเพิ่มปริมาณและคุณภาพของสัตว์ ประกอบด้วย เทคโนโลยีด้านการผสมเทียม (Artificial insemination) การถ่ายฝากตัวอ่อน (Embryo transfer) การโคลนนิ่ง (Cloning) การใช้เทคนิคทางด้านพันธุวิศวกรรม (Genetic engineering) ซึ่งเป็นการนำเทคโนโลยีชีวภาพทางสัตว์(Animal biotechnology) มาใช้ในการผลิตสัตว์และเกษตรกรรมด้านอื่นๆ ที่เกษตรกรสามารถผลิตอาหารเพื่อใช้บริโภคอย่างเพียงพอและส่งออกได้ด้วย นอกจากนี้แล้วยังเกี่ยวข้องกับการบริหาร การจัดการฟาร์ม (Farm management) การศึกษาและวิจัยพัฒนาทางด้านโภชนะศาสตร์สัตว์ (Animal nutrition) ก็เป็นปัจจัยสำคัญอีกประการหนึ่ง ที่จะทำให้การทำปศุสัตว์มีประสิทธิภาพ

รวมถึงบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถในด้านเทคโลโลยีนั้นๆ  ดัวยเหตุนี้ ทรัพยากรบุคคล ทั้งนักปรับปรุงพันธุ์สัตว์ นักสัตวบาล และนักโภชนาการอาหารสัตว์ จึงเป็นบุคคลอีกกลุ่มหนึ่งที่มีความจำเป็นในอุตสาหกรรมการเลี้ยงสัตว์ เพื่อที่จะทำให้ประเทศมีความพร้อมและศักยภาพที่จะผลิตอาหารตอบสนองต่อความต้องการ ของผู้บริโภคและสามารถแข่งขันในตลาดโลกได้  

การเรียนการสอน
เป็นการเรียนที่เกี่ยวกับทางวิทยาศาสตร์หรือการนำวิธีการทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมาใช้ในการผลิตสัตว์ที่เกี่ยวกับการปรับปรุงพันธุ์ การผสมพันธุ์  การจัดการและการเลี้ยงดูสัตว์เศรษฐกิจ เช่น โคเนื้อ โคนม สัตว์ปีก สุกร เป็นต้น การนำเทคโนโลยีชีวภาพมาใช้ในการศึกษาและวิจัยทางด้านสัตว์ นอกจากนี้ยังรวมถึงการวิเคราะห์ทางด้านวัตถุดิบอาหารสัตว์  การจัดการ สุขาภิบาล การวิเคราะห์ข้อมูลทางด้านสัตว์ ตลอดจนการปรับปรุงโรงเรือน อุปกรณ์เครื่องใช้ วิธีป้องกันและควบคุมโรคสัตว์ต่างๆ

แนวทางการประกอบอาชีพ
รับราชการในหน่วยงานของรัฐ เช่น กรมปศุสัตว์ สถาบันวิจัยทางด้านการเกษตรต่างๆ รวมถึงเป็นนักวิทยาศาสตร์ประจำห้องปฏิบัติการทางด้านสัตว์ เป็นสัตวบาลประจำฟาร์ม เป็นนักวิชาการทางด้านอาหารสัตว์ เป็นพนักงานขายอาหารสัตว์หรือวัตถุดิบอาหารสัตว์ เป็นพนักงานในบริษัทผลิตเนื้อสัตว์หรือบริษัทผลิตภัณฑ์จากสัตว์ หรือเป็นพนักงานในซุปเปอร์มาเก็ตที่เกี่ยวข้องกับการจัดซื้อเนื้อสัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์  ประกอบอาชีพส่วนตัว ในการทำฟาร์มสัตว์  ศึกษาต่อในสาขาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์หรือสัตวศาสตร์ หรือสาขาต่างๆทางด้านการเกษตร สาขาการปรับปรุงพันธุ์สัตว์ (animal breeding) หรือศึกษาต่อทางด้านวิทยาศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์ประยุกต์ เช่น สาขาเทคโนโลยีชีวภาพเกษตร (Agricultural biotechnology) สาขาพันธุวิศวกรรม (Genetic engineering) สาขาสัตววิทยา (Zoology) เป็นต้น

 

เทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว
     
การเกษตร คือ การผลิตพืช หรือสัตว์ภายใต้การจัดการของมนุษย์ ผลผลิตที่ได้ไม่ว่าจะอยู่ในรูปของเมล็ด ผล ใบ ดอก เส้นใย เนื้อ นม ไข่ หนัง ขน จะถูกนำไปใช้ประโยชน์เพื่อการใช้สอย หรือบริโภคหลังจากนั้น โดยธรรมชาติผลผลิตจากการเกษตรจากพืชจะมีลักษณะเป็นฤดูกาล แต่ความต้องการใช้หรือบริโภคมีตลอดทั้งปี ดังนั้นผลผลิตหลังการเก็บเกี่ยวจึงต้องได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม เพื่อให้คงคุณภาพเดิม หรือได้รับการแปรรูปเพื่อให้อยู่ได้นานโดยคุณค่าทางอาหารไม่เปลี่ยนแปลง การจัดการผลผลิตทางการเกษตรหลังการเก็บเกี่ยวต้องการองค์ความรู้ที่แตกต่างไป จากความรู้ในการผลิตบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาทางด้านนี้ จึงมีความรู้ในการจัดการกับผลผลิต เพื่อลดการสูญเสียและยืดอายุการเก็บรักษาหรืออายุการวางจำหน่ายให้ได้นาน ความรู้เหล่านี้มีประโยชน์ต่อผู้ขาย ผู้ส่งออก หรือผู้แปรรูป เนื่องจากการแปรรูปที่ดีจำเป็นต้องมีวัตถุดิบที่มีคุณภาพเก็บรักษาไว้เพื่อป้อนโรงงาน  สาขาวิชาเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว ยังไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในประเทศไทยมากนักส่วนมากจะรู้จักกันในลักษณะสาขาย่อยของสาขาพืชสวน แต่ในความเป็นจริงงานทางด้านเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว ครอบคลุมทั้งด้านพืชไร่ วิศวกรรมเกษตร ตลอดจนเศรษฐศาสตร์เกษตร รวมถึงทางด้านสัตว์ศาสตร์และประมงอีกด้วย กล่าวอีกนัยหนึ่ง งานด้านการผลิตทางการเกษตรทุกชนิดย่อมต้องการความรู้หลังการผลิตหรือหลังการเก็บเกี่ยวของงานนั้นๆ เสมอ

การเรียนการสอน
สาขาวิชาเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว เรียนเกี่ยวกับวิธีการเก็บเกี่ยวผลผลิตที่เหมาะสม การเตรียมผลผลิต คุณภาพของผลไม้ และผักสด การจัดการหลังการเก็บเกี่ยวผลผลิตสดเพื่อการส่งออก การใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ในการยืดอายุการเก็บรักษา การออกแบบบรรจุภัณฑ์สำหรับค้าส่ง และค้าปลีก ระบบขนส่ง กฎระเบียบความปลอดภัยของอาหาร และบรรจุภัณฑ์ต่อสุขภาพ การนำกลับมาใช้ใหม่ และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

แนวทางการประกอบอาชีพ
นิสิตที่เรียนจบสาขาเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยวสามารถประกอบอาชีพได้หลากหลาย เป็นเจ้าของกิจการ ทำงานในภาครัฐ และเอกชน เช่น นักวิชาการสังกัดกรมวิชาการเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตร ครู อาจารย์ในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัย หรือทำงานในบริษัทเอกชนที่เกี่ยวข้องกับการส่งออกผัก ผลไม้ และดอกไม้ เป็นต้น

 
       
ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร
 
       
 

กลุ่มวิชานี้จะมีความแตกต่างจากทุกกลุ่มวิชาที่เรามีเพราะการเรียนการสอนในด้านนี้เป็นการเรียนการสอนที่ใช้ทั้งวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์มาประยุกต์รวมกัน เพราะเรามุ่งสร้างบัณฑิต ที่มีความรู้ความสามารถในการคิด วิเคราะห์ สร้างสรรค์และประยุกต์ความรู้ทางวิชาการเพื่อพัฒนาตนเอง และชี้นำสังคมภาคเกษตรและชนบท ได้อย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ
คำว่าชี้นำเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนที่ต้องประยุกต์ใช้ทั้งศาสตร์ทางวิทยาศาสตร์และทางสังคมศาสตร์รวมทั้งศาสตร์ทางศิลปะมาร่วมด้วย อย่างรายวิชาการจัดการธุรกิจเกษตรในชุมชน การผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ในงานส่งเสริมการเกษตร การผลิตสื่อวิทยุในงานส่งเสริมการเกษตร การพัฒนาผู้นำชุมชนในชนบท เหล่านี้ต้องใช้ทั้งวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์มาใช้ร่วมกัน นอกจากนั้นเราต้องใช้ศิลปะมาช่วยในการเรียนการใช้กล้องถ่ายภาพ การจัดรายการวิทยุ การเขียนข่าว บทความทางการเกษตร เป็นต้น
อาจารย์ที่รับผิดชอบทางด้านนี้จบมาทางด้านส่งเสริมการเกษตรโดยตรง นอกจากนั้นยังเป็นนักเขียน นักข่าวสายเกษตรมานาน นอกจากนั้นยังมีอาจารย์พิเศษที่เป็นทั้งนักการเมือง นักวิชาการระดับนานาชาติ ที่ทำงานด้านการส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร บรรณาธิการหนังสือ และอาจารย์จากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ อีกหลายแห่ง
ใครอยากเป็นนักข่าว นักพัฒนาชนบท หรือคนที่อยากทำงานกับชุมชนสาขานี้สามารถตอบโจทย์ของคุณได้มากที่สุด

Natural Product Technology